BF2014-DCF-BANNER-992x80

Dyskusyjny Klub Filmowy - grudzień 2016

Produkcja: Francja
  • 5 – MUSTANG, reż. Deniz Gamze Ergüven, Francja, Niemcy, Turcja, 2016 – 100'
  • 12 – TANCERKA - przedpremiera, reż. Stéphanie Di Giusto, Francja, 2016 – 108'
  • 19 – CZY NOAM CHOMSKY JEST WYSOKI CZY SZCZĘŚLIWY?,  reż. Michel Gondry, Francja, 2013 – 88'


Seanse w poniedziałki o godz. 20.00 | Bilety - 10 zł
Działalność DKF-u jest dotowana przez Polski Instytut Sztuki Filmowej

MUSTANG
Francuski kandydat do Oscara. Debiut młodej reżyserki, który podbił serca canneńskiej publiczności, a jednocześnie wywołał ożywioną dyskusję dotyczącą wolności i praw współczesnych kobiet.
Pięć nieokiełznanych dziewczyn, pięć żywiołów i jedno silne pragnienie – wolności. Jednak w świecie, w którym ciągle pokutuje przeświadczenie, że kobieta powinna „znać swoje miejsce”, bohaterki będą musiały zaryzykować wszystko, aby żyć po swojemu. Wczesne lato w nadmorskim miasteczku kilkaset kilometrów od Stambułu. Lele i jej cztery siostry wracają ze szkoły, spontanicznie świętując koniec roku i niewinnie flirtując z kolegami z klasy. Dla okolicznych mieszkańców ich zabawa okazuje się być jednak zbyt frywolna. Wybucha lokalny skandal, który ma nieoczekiwane konsekwencje. Dom dziewczynek z dnia na dzień zamienia się w więzienie, a rodzina postanawia jak najszybciej „pozbyć się problemu” i wydać je za mąż – decydując o wyborze narzeczonych bez ich wiedzy. Siostry postanawiają jednak za wszelka cenę znaleźć sposób, by pokonać ograniczenia i móc żyć po swojemu.

„Mustang” to hołd dla niemożliwej do ujarzmienia młodości. Debiut Deniz Gamze Ergüven jednakowo dobrze sprawdza się jako film o dojrzewaniu, współczesna baśń i alegoria polityczna.
Piotr Czerkawski, Filmweb.pl


TANCERKA
Film prezentowany w sekcji Un Certain Regard podczas tegorocznego festiwalu filmowego w Cannes.
Loïe Fuller urodziła się na amerykańskim Środkowym Zachodzie jako córka farmera i nic nie wskazywało na to, że stanie się bożyszczem europejskich kabaretów czasów belle époque. Olśniwszy stolicę, stała się ikoną i symbolem pokolenia. Do jej stóp padały rzesze wielbicieli, m.in.: Toulouse-Lautrec, bracia Lumière czy Rodin. Loïe nieustannie dążyła do doskonałości, nawet gdy wysiłek fizyczny groził poważnymi uszkodzeniami kręgosłupa, a błysk scenicznych świateł źle wpływał na jej oczy. Jednak spotkanie z Isadorą Duncan ― młodą, głodną sławy i utalentowaną artystką ― doprowadzi do upadku ikony z początku XX wieku... Oto niezwykłe losy nowoczesnej kobiety, która przyniosła swojej epoce prawdziwą rewolucję.

„Tancerka” porywa najbardziej w pięknych, świetnych od strony choreografii i dynamicznie nakręconych scenach tańca. Ruch miesza się tu z kolorem, a siła ludzkiego ciała z lekkością i delikatnością materiału, w który ubrana jest tancerka. Przywodząc na myśl ruchy motyla, Soko, wcielająca się w Loie Fuller wykonała kawał świetnej roboty, mesmeryzując widza, który nie może oderwać od niej wzroku, gdy znajduje się w swoim żywiole.
Michał Kaczoń, Miesięcznik FILM


CZY NOAM CHOMSKY JEST WYSOKI CZY SZCZĘŚLIWY?
To zaskakująco dynamiczna filmowa fuzja obrazów i idei, które charakteryzują Noama Chomsky’ego – najbardziej prominentnego i najczęściej cytowanego naukowca na świecie, znajdującego się w czołówce największych myślicieli świata, po Szekspirze, Platonie i Freudzie, uznanego przez „The New York Times” za najważniejszego żyjącego intelektualistę naszych czasów. Światowej sławy reżyser Michel Gondry (Zakochany bez pamięci, Dziewczyna z lilią) zdecydował się w tym filmie na wyjątkowy zabieg. Nie tylko prowadzi z naukowcem fascynującą i szczerą rozmowę, ale dodatkowo ubarwia ją również fantastycznymi animacjami, które w doskonały sposób obrazują na ekranie to, o czym opowiada Chomsky. Dzięki temu idee słynnego intelektualisty stają się znacznie bardziej zrozumiałe i przystępne dla widza.

Całość sprawia osobliwe wrażenie: to z jednej strony fascynujący w treści i przystępny w formie wykład, przybliżający rozdźwięk pomiędzy rzeczywistością a możliwościami jej opisania, z drugiej zaś – abstrakcyjna podróż autostradą słów i barw, poprzez strumień świadomości, gdzieś w nieznane.
Piotr Pluciński, Onet.film
ram gazetawroclawska naszemiasto dlastudenta kreatywnywroclaw kultura logo duze tuwroclaw wtwlogo